Gazoz Olma Efsane Ol

6 yıl önce Arda ile ilgili şunları yazmışım: "Seksen kuşağı olarak ilk prensimiz Okan'dı. Ayağı kırılıp da sahalardan ayrı düştüğünde ne çok üzülmüştük. Büyük başarıların mimarlarından oldu. Öyle böyle değil Avrupa'da kupa kaldıran takımın en önemli üç parçasından biriydi belki de.

İkinci prensimiz Emre Belözoğlu oldu. Cine5'in dumanlı ekranında maç farka gitsin de Emre'yi izleyelim diye dua ederdik. UEFA'yı kaldıran takımın yedeğiydi ama kafamızda Real'in, Barça'nın kadrosuna girmişti bile.

Üçüncü prens Sabri'ydi. Masal kısa sürse de takıma bağlılığıyla formanın Totti'si olmaya en uzun süre o aday oldu.

Son prensimiz fanatik taraftarımız çıkmıştı. Palazlanma dönemlerinde Hagi'nin golüne sevinen top toplayıcı çocuk olarak gösterdiler onu bize. Şehzade bey Manisa'dan hemen dönsün diye yolları gözlendi. Manisa'da Fener'e çaktığı çelmeyle Bizans'a yürüyen uç beyi gibiydi. Kumaşı Çin ipeğindendi keza alıcısı Emre abisinden beklediğimiz Barselona oldu.

Prensler içinde en çok Sabri Reis'i sevdim ben. Duruşuyla ve bağlılığıyla tabii ki. Okan'la Emre'nin alelacele İnter'e gitmesine anlam vermeye çalıştım sadece. Pek de üzülmedim. 

Arda'daysa heyecanlanmıştım ne yalan söyleyeyim. Bayrak topçu bulduk mu acaba diye sordum, hatırlıyorum. Atletico'ya gitmeden taraftarın çocuğun üzerine gidişine karşı çıktım, yaptığı çocukluklar için kulağını çektim. Yıllar geçti Arda İspanya'da kale arkasının üçlü çektiren taraftarlarından biri olmaya devam etti."

Arda uefa.com'a verdiği röportajda her şeyden önce bir Atletico Madrid efsanesi olarak tanıtmış kendisini. Bunu bizzat söyleyebilmek için taraftarın gönlünde nerede olduğunu bilmesi gerekiyor bir futbolcunun. Arda taraftardan böyle bir dönüş alıyor olmalı ki bu cümleyi kolaylıkla söyleyebilsin. Belli periyotlarla emeklilik sonrasında Atletico'nun sahasında boy gösteriyordu. O günkü teknik direktörü hâlâ takımın başında olduğundan kulüpleri bağı çok taze. Ödüller aldı. Pek tabii 2011-2015 yılları arasında dört yıl boyunca önemli işlere imza atan bir takımın parçasıydı. 

Efsane olmak kriterlerinin göreceli olduğunu düşünmekteyim. Örneğin Totti'nin, Lucarelli'nin, Metin Oktay'ın, Lefter'in efsane olma kriterleriyle Arda'nınkiler aynı değil. Atletico Madrid için Fernando Torres'i bile bu kategoriye koymakta zorlanıyorum.  O yüzden bir futbolcuya takımın efsanesi oldu derken ihtiyatlı davranmakta yarar görüyorum. Benim baktığım pencereden Arda, Atletico ve Galatasaray tarihinin önemli oyuncularından biridir.  Efsane değil...

VAROŞUN PRENSİ

Seksen kuşağı olarak ilk prensimiz Okan'dı. Ayağı kırılıp da sahalardan ayrı düştüğünde ne çok üzülmüştük. Büyük başarıların mimarlarından oldu. Öyle böyle değil Avrupa'da kupa kaldıran takımın en önemli üç parçasından biriydi belki de.

İkinci prensimiz Emre Belözoğlu oldu. Cine5'in dumanlı ekranında maç farka gitsin de Emre'yi izleyelim diye dua ederdik. UEFA'yı kaldıran takımın yedeğiydi ama kafamızda Real'in, Barça'nın kadrosuna girmişti bile.

Üçüncü prens Sabri'ydi. Masal kısa sürse de takıma bağlılığıyla formanın Totti'si olmaya en uzun süre o aday oldu.

Son prensimiz fanatik taraftarımız çıkmıştı. Palazlanma dönemlerinde Hagi'nin golüne sevinen top toplayıcı çocuk olarak gösterdiler onu bize. Şehzade bey Manisa'dan hemen dönsün diye yolları gözlendi. Manisa'da Fener'e çaktığı çelmeyle Bizans'a yürüyen uç beyi gibiydi. Kumaşı Çin ipeğindendi keza alıcısı Emre abisinden beklediğimiz Barselona oldu.

Prensler içinde en çok Sabri Reis'i sevdim ben. Duruşuyla ve bağlılığıyla tabii ki. Okan'la Emre'nin alelacele İnter'e gitmesine anlam vermeye çalıştım sadece. Pek de üzülmedim. 

Arda'daysa heyecanlanmıştım ne yalan söyleyeyim. Bayrak topçu bulduk mu acaba diye sordum, hatırlıyorum. Atletico'ya gitmeden taraftarın çocuğun üzerine gidişine karşı çıktım, yaptığı çocukluklar için kulağını çektim. Yıllar geçti Arda İspanya'da kale arkasının üçlü çektiren taraftarlarından biri olmaya devam etti. Fakat bir süre sonra Arda, varoşun temiz çocuğu olarak kalmayı değil köşe başının racon kesen kabadayısı olmayı seçti. 

Takımın başında Sinyor Terim olmayaydı şimdi Galatasaray taraftarı Arda'yı omzuna alıyor, adına methiyeler düzüyordu. İki kabadayı bir mahalleye fazlaydı tabii. Arda, komşu ilçeye transfer oldu.

Ahım, ölümü gösterip sıtmaya razı getiren Galatasaray yönetiminedir. Neden mi ? Pek tabii artık iyiden iyiye futbol sabıkalısı bu iki adamdan birine mecbur bırakıyor diye bizi.

KELLESİNİ İSTERÜK !!

dünkü maçtan sonra galatasaray tribünlerinden ve bloglardan çeşitli sesler yükselmeye başladı. en belirgin ses rijkaard'a olan bağlılık. diğeri ise arda için geçen seneden hortlayamamış yeni söylemler. rijkaard için düşüncelerimi şurada ve şurada belirtmiştim. o yüzden bir daha dillendirmeyeceğim rahatsızlığımı ama arda için söylenenlere değinmek istiyorum.

karpaty maçının ardından kaptanın fotoğrafını profil resmi yapmış olanlar başka fotoğraflar aramaya başladı kendilerine. türlü laf düzdüler. bir zamanlar hakan şükür ve arkadaşları için söylenen çetecilik suçlamasıyla birlikte geldi bütün bunlar. sözde arda ve müritleri (bazı yazılarda arda müritti) rijkaard'ın kuyusunu kazmak için istenilen performansı göstermiyordu. tabii böyle bir kimse galatasaray kaptanlığına da yakışmıyordu. bazıları daha iyimser yaklaşarak sadece bu yükün arda'ya fazla geldiğini falan söyledi. ama bütün eleştiriler futbolcu ve yönetim odaklıydı.

bir futbol takımının teknik direktörünün böyle sahiplenilmesi hoşuma gitmiyor değil. yıllar yılı bu teknik adamlara biraz şans vermeliyiz diyen bendenizin böyle bir atmosferden memnuniyet duymaması saçma olurdu zaten. ancak biz taraftarların göremediği bir şeyler olduğu kanısındayım. bunları beyin fırtınası amaçlı şöylece sıraladım.

*ilk olarak kulübede 500bin dolara çalışan ahmet ,mehmet olsaydı aynı tepkiyi verecek miydik?

*rijkaard ve ekibi gerçekten futbolcularına gereken motivasyonu sağlayabiliyor mu? fiziki ve manevi açıdan onları maçlara yeterince hazırlayabiliyor mu?

*arda, sabri gibi içimizden çıkmış çocukları sahiplenmede avrupa'nın neresindeyiz?

*sürekli flash transferler bekleyen klasik taraftar profilinin 2 sene sonra avrupa kupalarında mücadelelerden men cezası almış bir yönetimin arkasında ne denli duracağını tahmin edebiliyor muyuz?

iki gün önce yere göğe sığdıramadığımız büyük kaptan, kral, ilah dediğimiz adamlara birkaç yenilgi sonrası böyle davranmak, onları hainlik ve şerefsizlikle suçlamak doğrusunu söylemek gerekirse komik oluyor.

espanyol'un fenomeni tamudo bildiğiniz gibi bu yıl kulüpten ayrılarak başka bir la liga temsilcisine geçti. aynı şeyi arda'nın yaptığını düşünüyorum da, neler düşünürdük, neler sıralardık şu satırlardan. espanyol seyircisi kaptanlarına sevgilerini hazırlık maçlarında pankartlarla dile getirmişler. hayalimde hep romalı totti, espanyollu tamudo, livornolu lucarelli gibi fenomenlere sahip olmak var. ancak sevgi gösterilerinin iki dakikada kellesini üsterük söylemlerine döndüğü bu ülkede biliyorum ki bu arzumun gerçekleşmesi oldukça zor.

LOS GALAKTİKOS TURKA'DAN AYNI TARİFE

Başlıkta da belirttiğim gibi Türkiye'nin bu yılki Galaktikos'u Galatasaray geçtiğimiz yılın şampiyonu Beşiktaş'a da her hafta diğer takımlara uyguladığı tarifeyi sundu. Galatasaray bu yıl Fenerbahçe'nin 103 gol rekorunu kırabilir diye boşuna yazmamıştık. Galatasaray'ın şu anki gol ortalaması 2.50'nin üzerinde.

Gelelim bugünkü maça. Doğruyu söylemek gerekirse Galatasaray'ın bu kadar rahat bir galibiyet alabileceğini düşünmüyordum. Hafta ortasında oynanan milli maçlarda yorulan takımın onlara göre daha diri olan Beşiktaş karşısında zorlanacağını düşünüyordum. Ancak Galatasaray beni şaşırttı ve yine farklı bir skor elde etti.

Beni şaşırtmayansa Arda'nın performansı oldu bu gece. Arda hafta içi inanılmaz efor sarfetmişti. Yorgunluğu gözlerinden okunuyordu. Rijkaard da onu ikinci yarıda oyundan aldı. Aşağı yukarı her yazımda belirttiğim gibi Galatasaray'ın rotasyona müsait takımı birçok maçı pek zorlanmadan kazanacak.

Ve Diyeceğiz Ki !

Ne diyeceksin çok merak ediyorum.Ayşe olmak, Mehmet olmak mı dertlere deva.böyle bir gruptan dünya kupasına katılamamak ciddi anlamda basiretsizliğin bir göstergesi.

Yahu şu takımda Arda ve birkaç oyuncu olmasa sıradan bir takım haline dönüşüveririz.Arda'nın son 20 dakikadaki çabası ile bir yığın pozisyon yakaladık.Bunun haricinde üretkenlik adına zerre ışık göremedik.

Acınası sömürülerle bu işler olmaz Fatih Bey!

Mehmet'ini de al Ayşe'ni de al!

Biz ne Ayşe olmak ne de Mehmet olmak istiyoruz.

Beceremedin, bırak artık.

"KOCA KAFA"

Kramponlarına lakabını yazdıran GS'nin milli yıldızı, 3 cephede 50 günde 12 maçta, 3 gol atıp 14 asist yaptı.

Evet Arda Turan'dan bahsediyorum. Bu çocuğun geleceği ne olacak çok merak ediyorum. Arda'yı EPL'de görmeyi çok arzu ediyorum ancak ülkemizdeki futbola bakış, futbol anlayışı Arda'nın sağlıklı bir biçimde Avrupa'ya açılmasını zorlaştıracak gibi. Gerets döneminde parlayan Arda'nın o dönemde fizik kapasite olarak Avrupa'yı kaldıramayacağını düşünüyordum. Bu yılsa Arda'nın güçlenmiş olduğunu gözlemekteyiz. 14 asist müthiş bir istatistik. Milli takımda da son maçta yaptıkları ortada. Türk futboluna büyük yıldızlar dönem dönem geliyor. Bunlar ya şanssız sakatlıklar yaşıyor,Rıdvan Dilmen gibi ya çok kritik dönemde yanlış transferler yapıyorlar Hakan Şükür, Emre Belözoğlu,Rüştü Reçber gibi. Şimdi sıra Arda'da öyle bir sıçrama yapmalı ki düştüğü yer tam ona göre olmalı.

1'İ GİTTİ, KALDI 3

Derede boğulmadık, şimdi orta halli bir nehirden geçme zamanı. Aslına bakarsanız Bosna maçından ziyade Belçika'daki maç beni daha çok korkutuyor. Çünkü ne olursa olsun zamanında ekol olmuş bir takım Belçika. Bosna Hersek, şimdilerde yükselişte ancak yine de Türkiye ile boy ölçüşecek bir takım değil bana göre. Edin Dzeko'ya önlem aldığımız ölçüde Bosna'dan alnımızın akıyla çıkacağımıza inanıyorum.

Dünkü maça gelince, kimse maçın farklı bir sonuçla biteceğini düşünmüyordu, yedinci dakikada yenen gol sonrasında bile maçın Türkiye lehine biteceğine inanılıyordu. Keza öyle de oldu. İkinci yarıda Semih Saygıner'in bilardo hamlelerine benzer bir gol yedik. Tabii o golün birkaç dakika ertesinde Arda'nın golü gelmeseydi, telaş başlayabilirdi. Buna rağmen maçı kazanacağımızı düşünüyordum. Evet dediğim gibi 4 maçlık süreçte ilk engeli sağ salim aştık, şimdi gelsin bre! Boşnak böreği:D

ANKARASPOR AŞ 0-2 GALATASARAY AŞ

Bu geceki maçın ilk yarısında Senecky'nin, Elano'nun ve Mustafa Sarp'ın vurduğu topları adeta parmaklarının ucuyla çıkarması akıllarda kaldı. Zaten onun dışında pek bir keyif alamadık ilk yarıdan. Geri dörtlüden başlayalım. Gökhan Zan'ın kılı döndüğünden! bugün savunmada Emre Aşık oynuyordu. Zaman zaman ofsayt için çıkamasa da idare etti. Sabri bildiğiniz gibi. Maçı izleyenlerin birçok kez sövgülerini kabul etti. Aldığı her topu geri oynadı. Hakan Balta, Galatasaray'a geldi geleli en kötü maçını oynadı diyebilirim. Oldukça güçsüzdü. Önde Mehmet Topal ve Mustafa Sarp hiçbir Ankaraspor akınında topa ayağını uzatamadı.

Arda ve Elano sol tarafı paylaştılar. On dakikada bir yer değiştirdiler. Sağ açıkta Keita trene bağladı yine. Keita transferi gerçekleştiğinde Galatasaray için pek de hayırlı olmadığına inanıyordum bu adamcağızın. Haklı olduğuma inanıyorum. Çok hızlı hareket ediyor ancak oldukça bencil,trene bağlıyor kanatta başını kaldırmıyor. Henry olsa gam yemeyeceğim. İleriki haftalarda daha net göreceğiz.

Baros bu sezon eski havasından uzak. Güçsüz duruyor.Arzu ediyor ancak beyni ayaklarına hükmedemiyor. Birçok topu ezdi ayağında ve ikinci yarında yerini Nondaya bıraktı. Nonda, Kewel ve Aydın ikinci yarıda Galatasaray'ın ileri ucu oldular. Kewel dünya yıldızı olduğunu tekrar gösterdi. Müthiş bir zamanlama ve kornerden gelen topa şık bir kafa dokunuşu. Sonrasında Aydın'ın harika asisti ve Nonda'nın topu ceza sahasında sürerek kalenin köşesine bırakışı. Galatasaray bu maçta SOS verdi. Ankaraspor bu mücadeleyi

devam ettirirse birçok takımı bu sahada yenebilir. Son sözüm de Ankaragücü'nün yeni başkanı Jr. Gökçek'e. Ne artistmiş bu adam yahu, bir tartışmaya maydonoz oldu,dayılandı falan. Koca kulüp kimlere kalmış...